Lies of P - Kumpletong Edisyon (Nintendo Switch 2)

Iilan lang ang genre na nagturo sa akin ng pasensya nang kasing ganda ng Soulslikes. Sa katunayan, nagsimula ang paglalakbay bago pa man magkaroon ng pangalan ang genre. Itinuro sa akin ng Adventure of Link nang maaga na bawat pagkakamali ay may kapalit at bahagi ng pakikipagsapalaran ang mga kabiguan. Ilang taon ang lumipas, pinino ni Demon's Souls ang pilosopiyang iyon sa PlayStation 3, at mula noon, ang genre ay naging natural na bahagi ng aking koleksyon ng mga laro.

Kaya lumitaw ang natural na tanong nang inanunsyo ang Lies of P para sa Nintendo Switch 2. Posible ba talagang maihatid ang parehong karanasan sa mas mahina at hindi gaanong makapangyarihang hardware? Matapos kong tapusin ang laro, ang sagot ay isang malakas na oo.

Lies of P ay kinukuha ang klasikong kwento ni Pinocchio at iniikot ito sa mas madilim na direksyon. Ang Krat ay isang lungsod kung saan ang mga puppet ay tumalikod sa kanilang mga lumikha at kung saan bawat kalye ay may bakas ng isang lipunang papalapit sa pagbagsak. Ang kombinasyon ng steampunk at gothic na estetika ay nakakagulat na sariwa. Malinaw ang inspirasyon mula sa Bloodborne, ngunit nagawa ng laro na bumuo ng sarili nitong pagkakakilanlan.

Ang pinakamalakas nitong lakas ay, walang duda, ang atmospera. Hindi lang puno ng dugo at langis ng makina ang mga kalye ng Krat, kundi isang madilim na kadiliman ang bumabalot sa lungsod, na ginagawang kahali-halina at nakakabagabag ang bawat hakbang sa mga eskinita na may bato. Pinapaganda ng ambient music ang atmospera nang hindi ito napapagod, at kahanga-hanga ang tunog sa buong pakikipagsapalaran. Bawat talim na tumatama sa metal ay umaalingawngaw sa lungsod, nagbibigay ng bigat sa mga labanan na nagpapatindi sa bawat labanan.

Nagulat ako sa kwento. Hindi ko inasahan na magiging basehan si Pinocchio para sa isang action RPG na ganito kaganda, ngunit nagtagumpay ang mga developer na lumikha ng isang mundo kung saan ang kilalang kwentong pambata ay parehong pamilyar at ganap na bago. Ilan sa mga twist ng laro ang nagpasiklab ng tunay na kuryusidad kung ano ang naghihintay.

Malalim ang sistema ng labanan nang hindi komplikado. Hinihikayat ng mga sandata ang eksperimento, at maraming pagkakataon para makahanap ng playstyle na akma sa iyong panlasa. Sinubukan ko rin ang iba't ibang kombinasyon bago na-click ang tamang sandata, at sa kabila ng dami ng sistema, natural ang pakiramdam pagkatapos ng ilang oras.

Ang mga boss ay patunay pa na naunawaan ng mga developer ang pangunahing pilosopiya ng genre. Nandiyan ang hamon, kahit na bihira itong maging mura, at karamihan sa aking mga pagkatalo ay maaaring maiugnay sa aking sariling mga pagkakamali, na nagmula sa stress, kasakiman, o maling desisyon. Halos palaging patas ang pakiramdam ng laro. Mas madalas din akong nahulog sa bubong kaysa sa gusto kong aminin, pero bihira ang pagkadismaya ko sa mismong laro, kundi sa sarili kong sobrang kumpiyansa. Gayundin, habang seryoso ang Lies of P sa madilim nitong mundo, may puwang para sa maliliit na sandali ng alindog na nagpapawalang-saysay sa lahat ng kalungkutan.

Nagulat ang Nintendo Switch 2

Malinaw na kinailangan ni Lies of P gumawa ng kompromiso para mahanap ang lugar nito sa hybrid console ng Nintendo. Paminsan-minsan ay nagiging malabo ang imahe, at hindi tugma ang graphics sa talas ng PlayStation 5. Matapos makita ang mga paghahambing sa pagitan ng mga bersyon, walang duda kung aling platform ang nag-aalok ng mas teknikal na superior na karanasan.

Sa kabila nito, hindi mo kailanman naramdaman na nawala ang kaluluwa ng laro. Maayos ang takbo ng labanan sa parehong handheld at docked modes. Sa paglalaro ko, wala akong naranasan na crash, kapansin-pansing bug, o disruptive na performance issues, na halos inaasahan ko na. Ang handheld mode ay nagtatago rin ng ilang mga kompromiso sa graphics dahil sa mas maliit na screen. Personal, mas gusto ko ang docked mode dahil mas maganda ang epekto ng mga environment sa mas malaking screen.

Hindi lahat ay perpekto. Minsan ay halos magkahawig ang mga kapaligiran, kaya naligaw ako sa ilang pagkakataon. Maaaring dahil ito sa graphics na hindi nakakasabay sa Switch 2 version, at na-miss ko ang mapa para makatulong sa pag-navigate. Kung meron man, hindi ko lang ito napansin. Hindi rin ako naengganyo ng mga supporting characters gaya ng main story, at medyo limitado ang variety ng mga kalaban sa unang mga oras ng laro.

Lies of P ay naglalagay din ng ilang mga pangangailangan sa manlalaro. Napaka-informatibo ng introduksyon, bagamat ang dami ng sistema at mekaniks ay maaaring nakaka-overwhelm para sa sinumang hindi pa nakapasok sa genre na ito. Kung magpapahinga ka nang mas matagal mula sa laro, madali mo itong ma-access muli sa menu ng laro.

Lies of P para sa Nintendo Switch 2 ay hindi ang pinakamahusay na bersyon ng laro, pero mas maganda ito kaysa sa inaasahan ko. Pinadali ng mga developer ang karanasan upang umangkop sa kakayahan ng hardware ng Switch 2. May ilang kompromiso sa graphics na kinailangan, ngunit nananatiling buo ang core ng laro, kabilang ang atmospera, labanan, at natatanging bersyon ng Pinocchio, na nagbibigay pa rin ng karanasan na kabilang sa mga malalakas na modernong titulo ng genre.

Kung ikaw ay may Nintendo Switch 2 at matagal nang naghihintay ng dahilan para maglakad-lakad sa madidilim na kalye ng Krat, wala nang dahilan para mag-atubili.

Tandaan: Inanunsyo ng mga developer ang isang "day one" patch na idinisenyo upang higit pang pagbutihin ang graphics ng Nintendo Switch 2, ngunit hindi nasubukan ang update na ito para sa review na ito.