Morbid Metal Mga Impression ng Maagang Pag-access: Nakakatugon ang Ghostrunner sa Infinity Blade sa masaya, kumikislap na aksyon

Kailangan ba natin ng higit pang mga roguelike, roguelite, at lahat ng nasa pagitan? Tinatanong ko ang aking sarili halos bawat taon, at pagkatapos ay isa, dalawa, o ilang mga laro ang lalabas at patunayan na maaaring hindi natin kailangan ang mga ito, ngunit ang mga larong ito ay nagbibigay pa rin ng maraming kasiyahan. Ang Mewgenics at Slay the Spire II ay gumawa na ng 2026 na isang mahusay na taon para sa mga roguelike, ngunit kung titingnan natin ang layo mula sa mas mainstream na mga entry sa genre, nakakakita pa rin tayo ng maraming mga hiyas, tulad ng Morbid Metal.

Hindi ako sigurado kung ano ang aasahan noong una akong tumalon sa futuristic, mabilis na hack-and-slash roguelite ng Screen Juice at Ubisoft. Magsisimula ka sa isang simple, limang-minutong tutorial na nagbibigay sa iyo ng mga pangunahing kaalaman, ngunit sa pagtatapos ng iyong una o pangalawang pagtakbo mabilis mong mapagtanto na itinuro lamang sa iyo ang pinakasimpleng mga kasanayan na kakailanganin mo. Upang maabot ang kisame ng larong ito ay mangangailangan ng mga oras ng pagsubok at error habang hinasa mo ang mga character, combo, at lumikha ng synergy Morbid Metal na kinakailangan upang dumaloy sa kanyang pinakamahusay na. Iyon ay sinabi, ang mga unang yugto ay hindi pa rin kapani-paniwalang masaya, at mabilis kong natagpuan ang aking sarili na lubos na nakikibahagi sa mga sistema ng labanan.

Morbid Metal ay kasalukuyang pumasok lamang sa Early Access release nito, kaya marami pa ring dapat gawin sa ilang elemento. Ang isang bagay na agad na kapansin-pansin bilang hindi kapani-paniwalang makintab, bagaman, ay ang sistema ng labanan na nabanggit ko dati. Ito ay mabilis, likido, at hindi kapani-paniwalang flashy. Pinapayagan ka nitong lumikha ng iyong sariling ritmo, na may mga espesyal na kakayahan at sobrang makinis na pagpapalit ng character. Ang mga bagay na ito ay tumatagal ng isang minuto upang masanay, at medyo mahirap kung pipiliin mong maglaro lamang sa keyboard at mouse, ngunit hindi kapani-paniwalang kapaki-pakinabang kapag nakuha mo na ang kabuuan nito. Ang mabilis na paglukso sa pagitan ng mga kaaway bilang Flux, paglulunsad ng isang nakakainis na kaaway sa backline sa hangin bilang Vekta, at pagkatapos ay pag-slam down sa pamamagitan ng malakas na pag-atake bilang Ekko ay isang kasiya-siyang karanasan. Ang tatlong mga character na maaaring i-play ay sapat na naiiba na tiyak na magkakaroon ka ng isang paborito, ngunit sa lalong madaling panahon matututunan mong sulitin ang lahat ng mga ito kung nais mong maglaro sa abot ng iyong makakaya. Ang pangkalahatang loop at formula ng Morbid Metal ay maaaring makaramdam ng kaunting paulit-ulit, ngunit sa sandaling makarating ka sa susunod na silid ng labanan at ang mga kaaway ay pumasok, madali itong mawala sa daloy ng isang mahusay na labanan.

Sa maikling panahon na naranasan ko sa Morbid Metal, wala akong masyadong karanasan sa mga boss. O, mas tumpak, hindi ako pinalad na matalo sila sa ilang oras na ginugol ko sa laro bago ang paglabas ng Early Access. Tiyak na malakas sila, nagbabanta, at mas mahirap kang itulak kaysa sa mga regular na kaaway. Mayroong isang mahusay na halaga ng iba't ibang mga robot na haharapin mo sa bawat run sa Morbid Metal. Mga robot na may kalasag, flyers na maaaring maging nakakainis kung hindi mo sila ilabas nang maaga, nakakainis at mas maliit na mga kaaway na sasaksakin ka sa likod kung kalimutan mo ang tungkol sa kanila. Sapat na ang mga ito para mapanatili kang nakatuon sa iyong mga daliri sa paa, at itigil ang mga laban bago ang boss mula sa pagiging isang malaking nakakainip na karanasan sa button mash.

Morbid Metal, tulad ng maaaring natipon mo hanggang ngayon, ay may maraming potensyal. Ang setting at kuwento sa background ay hindi kasing nakakaintriga ng labanan, ngunit tiyak na sulit na isipin ang mga ito habang nagsusumikap kang palayain ang iyong nalalaro na AI character mula sa walang katapusang mga simulation ng labanan. Ang salaysay ay kung ano ang inaasahan mo mula sa isang roguelike, talaga. Isang bagay na panatilihin kang naglalaro, ngunit hindi ang sentro ng pangkalahatang karanasan. Kung ang kuwento, setting, labanan, at mekanika ay napakahigpit, kung gayon, ano ang isyu? Well, sa palagay ko ang Morbid Metal ay may pinakamaraming pagpapabuti na dapat gawin sa mga elemento ng roguelike nito, sa katunayan.

Kapag nag-drop ka sa isang run, o isang pag-ulit tulad ng tawag nito sa Morbid Metal, malalaman mo agad kung ano ang gagawin kung nakapaglaro ka na ng roguelike dati. Tumakbo mula sa silid patungo sa silid, labanan ang ilang pangunahing kaaway at kumuha ng mga upgrade habang pupunta ka. Sa Morbid Metal, ang loop na ito ay hindi lubos na nakakaakit tulad ng ginagawa nito sa pinakamahusay na genre. Ang mga pag-upgrade ay tila medyo hindi gaanong nakakalungkot, na may marami sa mga ito na nag-aalok ng mga pagtaas na batay sa porsyento sa mga pag-atake, sa halip na mga kagiliw-giliw na kakayahan na talagang nagbabago sa paraan ng paglalaro mo. Sa napakalakas na mekanismo ng labanan, naiintindihan na hindi ko nais na baguhin iyon, ngunit sa parehong oras ay naiwan akong nagtataka kung ito ay mas mahusay na isang regular na karanasan sa hack-and-slash. Ang paggalugad ay lubos na masaya, ngunit ang pagkahulog ay maaaring maging hindi kapani-paniwalang pagpaparusa, kaya kung minsan hindi ka sigurado kung nais mong mag-strike off mula sa pangunahing landas, alam na ang pag-upgrade na malamang na makuha mo ay malamang na hindi mapapansin. Nasa maagang yugto pa rin kami ng Early Access na may Morbid Metal, kaya sana ay maaayos ang isyung ito, kasama ang iba pang mga elemento na nangangailangan ng pansin bago ang buong paglulunsad. Ito ay nagkakahalaga ng pagbanggit na ang dodge mechanic ay maaari ring maging isang bit hit o miss kung minsan.

Morbid Metal ay nasa kasalukuyang estado nito ng isang nagliliyab na mabilis, kahanga-hangang laro ng hack-and-slash, at habang ang mga mekanika ng roguelike nito ay nararamdaman na kailangan nila ng buli upang magdagdag ng ilang kapaki-pakinabang na pag-upgrade para sa iyong karakter, ang aksyon ay napakahusay na masaya kang pumunta para sa isa pang run pagkatapos ng iyong huling pagkatalo, para lamang patalasin ang iyong mga combo at subukan ang mga bagong paraan ng pag-chain sa kanila. Morbid Metal ay isang kaaya-aya sorpresa sa maraming paraan, ngunit masarap makita na kung ang lahat ay napupunta nang maayos dito, hindi lamang natin tatalakayin ang Slay the Spire II at Mewgenics bilang mga dakilang roguelike ng taon.