Splatoon Raiders hands-on impressions: Ang kayamanan ay nasa mga kawit, hindi sa hitsura

Nang ang isang pangkat ng mga mamamahayag ay nagtipon noong isang araw upang i-play angSplatoon Raiders Nintendo Switch 2 sa unang pagkakataon, nagkaroon ng pagkalito at isang halo-halong bag ng mga inaasahan. Ano ba talaga ang tungkol dito? Maaari bang mapanatili ng single-player (o co-op multiplayer) ang trademark na pagkabaliw ng pangunahing karanasan sa mapagkumpitensya? At, sapat na ba ang pangunahing mekaniko ng franchise para mapanatili ang ibang uri ng gameplay?

Wala akong ganap na sagot sa lahat ng ito. Ang mga iyon ay darating kasama ang buong pagsusuri, kapag na-explore na namin ang buong mapa ng Spirhalite Islands at naglaro nang magkakasama, isang bagay na hindi magagamit sa amin para sa unang pagtingin na ito. Pero mas malinaw ang ideya ko, at hanggang ngayon ang naramdaman ko sa akinSplatoon Raiders ay... sa halip nakakahumaling.

At maligayang pagdating, masyadong. Itinayo bilang "perpekto para sa mga bagong dating", masarap makita ang isang laro ng Splatoon kung saan maaari kang maglaan ng oras at maging madali sa una, kahit na itinatago nito ang parehong mga magarbong galaw na nakabatay sa twitch at, tulad ng natuklasan namin sa aming oras ng preview, isang nakakagulat na lalim. Ito ay pagkatapos ng lahat ng higit sa isang dekada at tatlong pangunahing mga entry kung saan ang PvP ay naging mas teknikal, mas 'hardcore' kung gusto mo. At ang 35 minutong tutorial dito ay nakakatulong.

Splatoon Raiders 'premise ay aminadong batay sa Splatoon 3's Salmon Run co-op mode, ngunit sa isang pinalawak na paraan. Ikaw ang "mekaniko", isang mabigat na napapasadyang Inkling na sumali sa nagbabalik na banda ng Deep Cut ng larong iyon (Octoling Shiver, Inkling Frye, at manta ray Big Man), ngunit sa halip na maglaro ng musika, tulad ng literal na ipinahihiwatig ng pangalan, ito ay tungkol sa mga raid.

Kapag nakarating ka na sa bagong ibabaw na kapuluan at itinatag ang iyong punong-himpilan na puno ng aktibidad sa Hideout Ship, kung saan i-upgrade mo ang iyong mga armas at i-equip ang iyong pinakabagong kagamitan, kailangan mo lamang piliin ang iyong susunod na patutunguhan sa isa sa mga isla at pumunta sa isang pangangaso ng kayamanan.

Ang karanasan sa mga antas mismo ay pinagsasama ang isang kagiliw-giliw na timpla ng mga sistema at genre. Una at pinakamahalaga, mayroong iyong kilalang mekanika ng Splatoon, habang ginagamit mo ang tumpak na mga kontrol sa paggalaw upang masakop ang iyong kapaligiran gamit ang iyong tinta sa pamamagitan ng pagbaril sa paligid. Iniiwasan mo ang tubig at ginagawa mo ring sariling kulay ang tinta ng kaaway para mabilis na lumangoy dito. Pagkatapos ay may ilang mga idinagdag na platforming na may mga halaman na nag-hover, at maliban sa pag-surf sa paligid sa isang board, hindi pa namin masasabi kung ang traversal ay magbabago nang husto, ngunit sa ngayon ito ay wala pang nakita mo sa mga nakaraang laro, na tumagas sa mga grid at tumatalon sa pagitan ng mga crates at iba pa.

Mayroon ding exploration side sa iyong mga raid. Sa una, malinaw kung saan matatagpuan ang mga kaban ng kayamanan, dahil ang iyong mekanikal na kaibigan na Exploration Bot ay nagmamarka sa kanila ng mga beacon na madaling makita. Ngunit sa lalong madaling panahon pagkatapos, kakailanganin mong maghukay ng higit pa, o harapin ang iba't ibang mga lugar ng pagbabarena sa pagkakasunud-sunod.

Sa pagitan ng paggalugad ng platforming at pagbabarena mayroon, siyempre, labanan. Ang mga pagsalakay sa unang ilang mga misyon ay medyo pamantayan, na may mga alon ng mga zombie-tulad ng Salmonids na dumarating sa amin upang ilagay ang lahat sa pagsubok: mabilis na pag-navigate sa tinta, tumpak na pagbaril, at higit sa lahat ang mga armas at gadget na nilagyan para sa okasyon. Sa huling puntong ito:

• Mayroong 100 mga uri ng armas kung mas gusto mo ang isang bagay na mas mabilis tulad ng isang machine gun o upang gumawa ng isang malaking splash gamit ang isang shotgun, at maaari mong i-level up ang mga ito.


• Pagkatapos ay makahanap ka ng bumili ng mga gadget na may Spirhalite Shards. Ang mga ito ay mga sub armas na ikinakabit mo sa isa sa tatlong uri ng mga taktikal na tangke ng tinta ayon sa iyong istilo ng paglalaro: kapangyarihan, taktika, bilis. Pinapayagan ka nitong magbigay ng dalawang tukoy na pag-atake, tulad ng isang umiikot na gulong ng pag-atake o isang assist turret.


• Pagkatapos ay maaari mong i-upgrade ang Exploration Bot para sa karagdagang mga aksyon sa pamamagitan ng pagkolekta ng pulang caviar mula sa mga binugbog na Salmonids.


• Pagkatapos ay ang isang uri ng kayamanan ay ang Salmonid Relics na maaari mong i-equip sa isa sa limang hindi mai-unlock na mga puwang bilang karagdagang mga galaw, tulad ng double jump.


• At kung hindi ito sapat, maaari mong ilabas ang lihim, na puno ng caviar na pamamaraan ng iyong kasamang Deep Cut para sa mas mapaminsalang kapangyarihan, bilang isang espesyal na pag-atake.

Nakikita mo ba kung saan tayo pupunta? Bukod sa kasiya-siyang likas na katangian ng mga pangunahing mekanika, ang buong pagkolekta, pag-unlock, pag-equip loop ay sentro dito, at gagawin o masira nito ang tagumpay ng buong laro.

Bagaman ang pagkakatulad sa mga nakaraang Splatoon ay madaling iguhit, mayroong dalawang iba pang mga laro ng Nintendo na naisip habang nilalaro ito. Ang isa ay ang Kid Icarus: Uprising ni Masahiro Sakurai (o Kirby Air Raiders para sa bagay na iyon), na ibinigay kung paano ang buong hook ng laro ay nakasalalay sa malaking koleksyon ng higit pa at mas mahusay na mga armas, item, at gadget na makikita mo sa mapa upang higit pang i-upgrade ang iyong gear, sa ngayon ay isang medyo nakakahumaling na gameplay loop. Ang isa pa, sa isang mas kakaibang paghahambing, ay si Pikmin, habang ipinadala ka sa isang partikular na lugar upang mangolekta ng lahat ng mga kayamanan, ang orasan ay tumatakbo, at ang ilan sa mga patutunguhan ay layered bilang ilang antas ng mga kuweba sa ilalim ng lupa (kung saan kailangan mong ibagsak ang isang bilang ng mga kaaway upang magpatuloy).

Sa wakas, kahit na ang aking mga unang impression ay nananatiling positibo habang nag-eenjoy ako, isang bagay na inaasahan ko nang higit pa ay ang pagtatanghal. Palagi kong gustung-gusto kung paano ang serye ay nilikha ng isang bagong henerasyon ng mga batang Japanese artist at devs, na nagtatatag ng sarili nitong naka-istilong pagkakakilanlan at nagbubunga ng isang kulto na sumusunod. Gayunpaman, bagama't, muli, ang pagpapasadya ay tila kamangha-mangha, sa palagay ko ito ay isang napalampas na pagkakataon na hindi magdagdag ng pag-arte ng boses para sa mga kakaibang character na ito ay nakatuon sa solong manlalaro. Bukod, ang mga kapaligiran ay mukhang magaspang sa mahabang shot, habang ang mga malapit na pag-shot ay nagbubunyag ng mga texture na mababa ang res sa parehong mga character at bakuran. Marahil ito ay nakakakuha ng mas kumplikado at kasiya-siya sa mata pagkatapos ng ilang sandali, ngunit sa ngayon lamang ang tinta mismo at ang mga character (mabuti o masasamang tao) kumbinsido.

Gayunpaman, ang gameplay ay hari dito, at ang napaka-nakakaengganyo, mekanikal na malalim na kayamanan na pangangaso loop Splatoon Raiders ay maaaring mahuli ako at mag-hook sa akin para sa buong tag-init at higit pa. Makikita natin sa loob ng ilang linggo, dahil ilalabas na ito sa Hulyo 23.