Star Fox Nintendo Switch 2 Preview: 4 na Bagay na Gustung-gusto Ko at 2 Hindi Ako Sigurado

Inihayag sa kamag-anak na sorpresa hindi kahit isang buwan na ang nakalilipas, dahil ang pagkakaroon nito ay tumagas bago, ngunit gayunpaman inihayag nang walang abiso at may isang nakakagulat na istilo ng grapiko, ang bagong Star Fox para sa Nintendo Switch 2 ay ilalabas sa Hunyo 25.

Bago iyon, dahil tila may ilang pagkalito tungkol sa kung ano ito, karamihan sa mga hindi pamilyar sa 3D space shooting arcade ng Nintendo, nagawa kong gumastos ng higit sa isang oras sa kung ano ang tila isang medyo pangwakas na build, sinusubukan ang parehong alam ko at minahal (oo, ginugol ko ang maraming katapusan ng linggo ng aking pagbibinata sa paghabol ng mga medalya sa Nintendo 64, at pagkatapos ay ilang higit pa sa 2011 sa 3DS), ngunit din kung ano ang ganap na bago sa bersyon na ito.

Dahil, oo, ito ay isang remake. Isang buong remake, kung gusto mo, ng klasikong 1997. Ang pangatlo, ang pang-apat na laro ng parehong laro, marahil ay nagtataka ka? Well, nakukuha ko ang tanong, at ang mga meme, dahil ang pamagat ng N64 ay muling binigyang-kahulugan at na-modernize ang orihinal na SNES, at malinaw na ang pinakabagong entry, ang may kapintasan na Zero ng Wii U, ay itinayo din sa parehong mga pundasyon. Ngunit upang maging ganap na matapat, ang laro ng Switch 2 ay kung ano ang tatawagin kong isang kabuuang remake, ang una sa katunayan, na may isang kumpletong graphical overhaul, mga pagpapahusay sa kontrol, at pagkatapos ay isang bungkos ng mga kagiliw-giliw na karagdagan, kasama ang pamagat ng 3DS na kumikilos bilang isang remaster lamang.

Dahil wala na iyan, may ilang bagay dito na nagpasaya sa akin sa kagalakan, samantalang ang ilang iba pa ay hindi gaanong nakalapag hanggang ngayon. Rock and roll na tayo!

1. Hinuhukay ko ang mga makatotohanang balahibo at hindi ako mabalahibo

Sa palagay ko ito ay matapang, at uri ng pagpupugay sa mga papet ng SNES cover. Naiiba rin nito ang larong ito mula sa bawat iba pang mga entry sa serye at mula sa kamakailang The Super Mario Galaxy Movie. Oo, Fox doon ay mas nagpapahayag at masaya, ngunit pagkatapos ng isang oras sa mga muling idisenyo na mga kaibigan, napupunta ito sa seryoso ngunit catchphrase-puno ng script at kung ano ang nais nilang iparating sa mga low-poly modelo pabalik sa araw. Inililigtas namin ang kalawakan, ngunit sa isang badass style. Mas maganda ang hitsura nila sa kanilang mga cockpits kaysa sa "personal" sa mga eksena dahil sa kanilang halatang quadrupedal struggles, ngunit ang makatotohanang mabalahibo na disenyo ay gumagana nang maayos sa estilo ng Lylat Wars.

At ito rin ay naaayon sa aking pangalawang punto...

2. Ito ay maganda, ngunit ito ba ay medyo makinis na paglipad?

Ang mabalahibo na makatotohanang hitsura ay mas mahusay din sa mas makatotohanang mga kapaligiran. Malinaw na naghintay ang Nintendo hanggang sa sandaling ito upang ganap na gawing muli ito at iba pang mga pamagat (Ocarina of Time, susunod ka) upang ang paglukso ay mas halata. Matapos ang tatlong henerasyon ng mas maingat na mga pag-update ng hardware, oras na upang ipakita ang ilang graphical flair.

Karamihan sa mga oras na naglaro ako sa Corneria, Meteo, at Sector Y, talagang mukhang ang mga graphics na pinag-aralan namin mga tatlong dekada na ang nakararaan. Geometry, reflections, textures, lighting, effects... Ito ay isang pangarap na natupad para sa mga beteranong tagahanga, na may mga touch na lalo na nakalapag nang maayos, tulad ng pagpasok sa Corneria City, halos madilim sa gabi dahil sa digmaan at usok, o pagbaril sa mga puno at paglabas ng sunog.

Gayunman, hindi ako gaanong humanga sa niyebe na Fichina, at sa panahon ng Battle Mode (parehong All-range Mode) nadama ko na medyo nahirapan ang laro. Ito ay magiging kagiliw-giliw na upang makita kung pinapanatili nito ang solidong 60 fps sa pangwakas na build, dahil ang mas makinis na framerate ay gumagawa na para sa isang mas likido, vertiginous na karanasan.

3. Co-op at maraming mga kontrol, ito ba ay isang bitag?

Ginugol ko ang karamihan sa aking oras sa paglalaro sa pagkakamali sa paghahagis ng mga matalinong bomba na parang walang hanggan ang mga ito dahil sa na-tweak na default control scheme. Pinagtibay nito ang mas natural na diskarte sa Zelda: Breath of the Wild o Donkey Kong Bananza, kung saan ang X ay "pataas" o "advance", at ang B ay "pababa" o "pabalik", na nangangahulugang boost at preno ayon sa pagkakabanggit. Ito ay okay, naiintindihan, at talagang napapasadya, ngunit tumatagal ng ilang sandali kung nagmula ka sa klasikong pagmamapa at ginagawang mas kumplikado ang mga homing bomb (dahil ang Y ay lubos na hindi maabot kapag hawak mo ang A, hindi ba?). Bukod, ang Somersault at U-turn ay mayroon na ngayong madaling pataas at pababa na mga shortcut sa D-Pad sa halip na ang mga analogue na kumbinasyon ng nakaraan.

Iyon ay sinabi, ang tunay na changer ng laro ay ang Mouse Mode. Pinayagan lang akong maglaro nito sa cooperative play, at may isa pang manlalaro na nagmamaneho ng Arwing at ako ang nag-aaral. Ang Co-op ay mas kawili-wili kaysa sa inaasahan ko, dahil parang napaka-Star Wars, na may isang manlalaro na kumokontrol sa barko at ang isa pa ay ang "turret", patuloy na komunikasyon na kinakailangan, tulad ng pagsasakatuparan ng kung ano ang tinangka sa Wii U.

At habang inaabangan ko ang paggawa ng dalawang bagay nang mag-isa, sapat na para makita kung gaano kadali ang pagpatay sa mas maraming kaaway. Ang isang maligayang bagong tampok ay ang stats screen pagkatapos ng misyon, na nagpapakita ng oras, mga kaaway na nakuha, pinsala, pag-shot atbp. Ang aking / aming katumpakan ay nadagdagan mula 17% hanggang 28% kapag lumipat kami mula sa regular na stick cursor sa mga kontrol ng mouse, at ang nasasalat na pagkakaiba ay mas mataas.

Ito ay makakaapekto sa parehong mapagkumpitensyang multiplayer at hi-score chasing solong manlalaro, na kung saan ay magdadala sa akin sa...

4. Ang malaking tanong: Mga medalya at hamon

Bumalik na ang mga medalya, at ang mga trick na ginamit mo para magpakita ng mas maraming kaaway sa nakaraan ay nananatiling buo dito. Gayunpaman, ang bagong paraan ng pag-aim ay ginagawang mas madali ang mga bagay, kaya ang aking 212 hits sa Corneria ay hindi na magiging isang hinihingi na gawain. Mas mababa kung nakikipagtulungan ka sa mga antas sa isa pang pro player, di ba?

Ang parehong mga medalya at mga bagong hamon ay ipinapakita kapag nakumpleto na ang isang planeta, kaya kailangan nating suriin kung paano nila hinawakan ang mahalagang aspeto na ito ngayon na may iba't ibang uri ng kontrol at kumbinasyon ng manlalaro. Sa aking palagay, ang mga tradisyunal na medalya ay dapat manatili doon para sa parehong mga puntos, habang ang mga idinagdag na hamon at gantimpala para sa alinman sa mouse o co-op ay dapat na malinaw na naiiba. Ang mga karagdagang layunin at stats ay higit pa sa malugod na tinatanggap pa rin para sa isang mas kumpletong karanasan sa arcade.

5. Inaamin ko na nagulat ako sa revamped Battle Mode, ngunit magtatagal ba ito?

Ito, hindi ko inaasahan na mapabilib ako. Sa tuwing naubos namin ang GoldenEye at Mario Kart, gumugol ako ng maraming oras kasama ang tatlong kaklase na nag-dogfighting sa isang 14-inch CRTV split sa apat sa 15 fps sa Star Fox 64's bare-bones multiplayer, ngunit hindi ko naisip ang aking sarili na bumalik sa online makalipas ang 30 taon, anuman ang modernong graphics, netcode, at full screen.

Gayunman, sa totoo lang natuwa ako sa sinusubukan nila dito, na may mga modifier, power-up, at mga layunin ng modernong squad kumpara sa squad. Sa panahon ng aking multiplayer ako ay si Wolf O'Donnell mula sa koponan ng Star Wolf, at dahil ang kaaway ni Andross ay ang aking kaaway, kasiya-siya kong pinabagsak ang mga mayabang na maliliit na freaks tulad nina Fox McCloud at Slippy Toad habang kinukuha ang zone. Naghulog ako ng mga proximity mine, naglunsad ng homing rockets, nag-beam ng isang espesyal na laser, o nanatiling ligtas na may idinagdag na kalasag, at maaari itong maging mapagkumpitensya sa lalong madaling panahon pagkatapos ng paglabas.

Ang problema? Tatlong mapa lamang: Corneria (Bay), Fichina, Sector Y. Lubos kong inaasahan na ang Nintendo ay maglalabas at mag-market nang higit pa kung ito ay nagtitipon ng interes, ngunit sa ngayon ito ay kakaiba ay nananatiling isang pangako sa halip na isang Day-1 selling point.

6. Ang Andross ay nasa mga detalye

Ang isang pangkalahatang pakiramdam na nakuha ko na hindi nabibilang sa anumang partikular na aspeto ay ang pansin sa detalye at kung paano ito magpapakain sa parehong serbisyo ng tagahanga at interes sa mga bagong dating. Ang choir-infused orchestrated soundtrack na gumagawa ng isa sa mga pinakamahusay na gumagalaw sa iyo muli ni Kondo. Ang kalokohan, ngunit lubos na ipinatupad na tampok ng avatar camera na nakikita ko na sa mga laro ng multiplayer sa hinaharap. Ang banayad na HD Rumble 2 ay nagpaparangal sa pinakaunang magagandang panginginig ng boses sa paglalaro para sa marami. Ang idinagdag na loreal na may pinalawak na intermission at in-mission cutscenes at ang binagong script.

Ito ay naglalayong direktang sa mga puso ng mga sa amin na naglaro ng Star Fox noong 90s, ngunit maaaring maging entry point para sa mga bagong henerasyon, lahat habang pinapanatili ang kaluluwa at personalidad ng orihinal, nang hindi kinakailangang tumingin sa pelikula. Susuriin ko ang aking mga pag-aalinlangan at kung ang lahat ng mga system ay pupunta sa kumpletong laro, maaari kong i-play ito nang paulit-ulit.